Aktualny rekord świata mężczyzn w maratonie wynosi 2:00:35, co oznacza średnie tempo około 2:51 min/km. Rekord kobiet to 2:09:56, czyli około 3:05 min/km. Oba wyniki dotyczą pełnego dystansu 42,195 km.
Rekord maratonu – ile wynosi tempo na kilometr?
Tempo średnie oblicza się, dzieląc czas biegu przez 42,195 km. W przypadku rekordu Kelvina Kiptuma daje to nieco ponad 2 minuty i 51 sekund na każdy kilometr. Ruth Chepngetich pokonała kilometr średnio w około 3 minuty i 5 sekund.
| Kategoria | Rekord świata | Średnie tempo (min/km) |
|---|---|---|
| Mężczyźni – Kelvin Kiptum | 2:00:35 | 2:51 |
| Kobiety – Ruth Chepngetich | 2:09:56 | 3:05 |
Najkrótsza odpowiedź: rekordowy maraton mężczyzn wymaga utrzymywania tempa około 2:51 min/km przez ponad dwie godziny. W przypadku rekordu kobiet jest to około 3:05 min/km.
Co oznacza tempo poniżej 3:00 min/km?
Tempo 2:51 min/km oznacza średnią prędkość około 21 km/h. Zawodnik musi więc przebiegać każdy kilometr szybciej niż w trzy minuty, a jednocześnie utrzymać ten poziom przez cały dystans maratoński. Dla porównania, kilometr w takim czasie jest bardzo szybkim odcinkiem nawet dla zaawansowanego biegacza, a rekordziści pokonują w tym tempie 42 kolejne kilometry.
Skalę wyniku można zobrazować kilkoma przeliczeniami:
- 400 metrów w tempie rekordu Kiptuma zajmuje około 68 sekund.
- 5 kilometrów zajmuje około 14 minut i 15 sekund.
- 10 kilometrów wypada w przybliżeniu w 28 minut i 30 sekund.
- Półmaraton w takim tempie trwa około 1 godziny i 60 sekund.
To dlatego tempo rekordowe jest poza zasięgiem przeciętnego biegacza. Nawet osoby regularnie trenujące często utrzymują je tylko na krótkich odcinkach, podczas gdy zawodnik światowej klasy biegnie tak przez cały maraton. Rekord kobiet, wynoszący 3:05 min/km, również oznacza prędkość zarezerwowaną dla ścisłej światowej elity.
Rekord oficjalny a bariera dwóch godzin
Eliud Kipchoge przebiegł maraton w czasie 1:59:40 podczas INEOS 1:59 Challenge w Wiedniu w 2019 roku. Był to pierwszy wynik poniżej dwóch godzin na dystansie 42,195 km, ale nie został uznany za oficjalny rekord świata.
Próba odbywała się w kontrolowanych warunkach, z grupą zmieniających się pacemakerów, specjalnym systemem prowadzenia i możliwością przyjmowania nawodnienia oraz odżywiania na żądanie. Z tego powodu oficjalny rekord pozostaje wynikiem uzyskanym w regulaminowych zawodach. W przypadku mężczyzn należy on do Kelvina Kiptuma i wynosi 2:00:35.